Soms begint een beter welzijnsbeleid gewoon met een roze post-it en een roze bril. 🩷

Dat is precies wat nodig is. 🩷

Donderdag 12 november gaf ik een sessie rond ‘Welzijn als één dynamisch geheel’ voor mensen die actief zijn binnen de OR, het CPBW en de Syndicale Delegatie.

Een groep mensen die vaak op de eerste rij staat wanneer werknemers met vragen, bezorgdheden of klachten komen aankloppen. Ze horen wat moeilijk loopt, voelen waar het wringt en krijgen vaak een flinke portie negativiteit te verwerken.

En laat ons eerlijk zijn: het is tegenwoordig bijna bon ton om je uit te spreken tegen vakbonden. Ze worden al eens afgeschilderd als dwarsliggers, tegenwerkers of mensen die vooral problemen zien.

Maar misschien moeten we eens wat verder kijken dan dat beeld.

Wat als we ook eens kijken naar de mens achter de vakbondsafgevaardigde?

Naar zijn engagement, zijn betrokkenheid en zijn drijfveren. Naar de redenen waarom iemand tijd en energie investeert in het welzijn van collega’s, in eerlijke werkomstandigheden en in een betere werkomgeving.

Die drijfveren zijn dikwijls bijzonder nobel.

Tijdens deze sessie werd dat voor mij opnieuw heel tastbaar.

Ik daagde de deelnemers uit om eens met een andere bril naar hun werk en werkomgeving te kijken. Niet de gebruikelijke kritische bril, maar een roze bril. Ik had ook effectief een roze bril bij. Ik deelde ook ‘roze post its’ uit.

Welke sterktes zie je bij je werkgever? Wat waardeer je in je werkomgeving? Waar ben je trots op? Wat maakt dat je graag bij deze onderneming werkt?

En toen gebeurde er iets moois.

De roze post-its raakten gevuld. Er kwam een indrukwekkende lijst van positieve zaken naar boven. Er werd aangevuld, herkend, gelachen en gedeeld.

Wat mij bijzonder opviel, was hoe vaak ik hoorde: ‘Bij ons …’

Twee woorden die voor mij veel betekenen. Ze wijzen op betrokkenheid, verbondenheid en identificatie met de onderneming. Er is blijkbaar iets waarmee mensen zich verbonden voelen. Iets wat ze waarderen en waar ze deel van willen uitmaken.

Dat is een belangrijk signaal.

Het maakte voor mij ook duidelijk dat het niet altijd terecht is om vakbondsafgevaardigden of vakbonden over één kam te scheren. Achter die rol zitten mensen met overtuigingen, engagement en een oprechte bekommernis om anderen. Mensen die mee willen bouwen aan een werkbare en menswaardige werkomgeving, samen met hun werkgever.

Dat betekent niet dat alles altijd gemakkelijk moet zijn. Een werkomgeving mag uitdagend zijn, er mogen spanningen zijn en er zullen ongetwijfeld zaken zijn die beter kunnen. Maar naast de uitdagingen moeten we ook oog blijven hebben voor wat wél werkt.

En dat geldt voor iedereen.

• De werknemer: met zijn verwachtingen, behoeften, talenten en uitdagingen.
• De werkgever: met zijn economische realiteit, verantwoordelijkheden en ondernemingsdoelstellingen.
• De vakbondsafgevaardigde: met zijn verbindende rol tussen beide werelden.

Want die rol gaat verder dan het aanhoren en doorgeven van klachten. Het gaat ook over signaleren, verbinden, nuanceren, constructief meedenken en mee zoeken naar oplossingen. Dat is wat we tijdens de opleiding ‘systeemdenken’ genoemd hebben.

En ja, ook de werkgever heeft daar alle belang bij. Tevreden en betrokken medewerkers geven een onderneming een positief elan. Ze dragen bij aan samenwerking, continuïteit en veerkracht.

Na een stevige voormiddag met de soms zware materie van psychosociaal welzijn bracht deze andere insteek zichtbaar beweging in de groep. Er kwam ruimte voor een ander gesprek. Met aandacht voor het geheel.

Welzijn is geen verhaal van werknemers tegenover werkgevers. Het is een dynamisch samenspel waarin iedereen een rol en verantwoordelijkheid heeft.

En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap:

De voelsprieten van een onderneming zijn niet alleen belangrijk om problemen tijdig op te merken. Ze zijn minstens even belangrijk om te zien wat goed gaat, wat mensen verbindt en waarop we samen verder kunnen bouwen.

Laten we dus niet alleen alert zijn voor wat fout loopt. Laten we ook leren zien wat goed gaat.

En laten we vooral ook kijken naar de mens achter de functie, het engagement achter de rol en de intentie achter het standpunt.

Soms begint een beter welzijnsbeleid gewoon met een roze post-it. 🩷