Oudere werknemers, TE OUD, TE DUUR, TE TRAAG, … dit is de perceptie in de maatschappij.
Ik schrijf, veel ervaring, stabiel, loyaal, geëngageerd.
Waarom schrijf ik hierover ?
Tijdens de workshop van Jobat te Gent over welzijn op het werk en je ideale job kon ik met verschillende mensen spreken. Wat me opviel was dat de ietwat oudere werknemers voor heel wat uitdagingen komen te staan. Ik moet er geen doekjes om winden, de leeftijd is een bepalende factor in het vinden van werk. Ouder zijn speelt zeker niet in iemands voordeel, ondanks de vele ervaring, levenswijsheid en genoten opleidingen en bijscholingen.
Heel regelmatig krijg ik ‘oudere werknemers’ over de vloer, dikwijls met hetzelfde verhaal. Ik word naar de uitgang geduwd, ik heb het gevoel dat ze me weg willen, ik word buiten gepest, ze zeggen dat ik niet meer mee kan terwijl ik het tegendeel kan bewijzen, …’ Hoe schrijnend en pijnlijk is dit.
Veel 50-plussers lopen tegen een muur van vooroordelen bij de werkgevers. “Ze zullen niet gemotiveerd zijn, ze zijn te duur, ze kunnen het tempo op de werkvloer niet bijbenen, ze zijn vaker ziek. Niets van dit alles blijkt te kloppen, het zijn allemaal vooroordelen.”
De hersens van de werkgevers zitten vol vooroordelen. De recruiters zijn soms piepjong, net van de schoolbanken, hebben geen ervaring en vergeten dat ouderen emanciperen om hun kansen te vergroten.
Boven de 55 doe je niet meer mee. 55-plussers solliciteren zich suf, maar vangen voortdurend bot, alsof de krapte op de arbeidsmarkt niet bestaat.
De hardnekkige mythes over vaardigheden, capaciteiten, en risico’s van oudere werknemers rijden niet alleen de krappe arbeidsmarkt danig in de wielen, ze vormen ook een giftige cocktail die de menselijke waardigheid aantast. Op de eerste plaats is dit voor de afgewezen oudere werknemer zelf moeilijk door te slikken. Hoe moet het voelen als er op deze manier naar jou gekeken wordt ? Als dit geen vorm van discriminatie is.
De realitiet is … we moeten met zijn allen langer aan het werk blijven maar de maatschappij is hier niet op aangepast. De mensen in de veilige range tussen 30+ en 50 jaar staan er niet altijd bij stil en beseffen ‘nog’ niet dat ook zij eenmaal deze leeftijd zullen bereiken. Binnen deze leeftijdscategorie zit je veilig, eens je ouder bent of wordt, loop je meer risico. Mensen onder de 25 hebben het ook moeilijk, zij hebben nog geen ervaring en moeten die ergens kunnen opdoen. Misschien bieden oudere werknemers, als mentors, een oplossing. Dit zou mooi zijn, voor zowel jongere als oudere.
Ondanks het feit dat het aantal 60 plussers op de werkvloer toeneemt is het voor velen dagelijks een gevecht om nog mee te tellen. De vele initiatieven zoals de CAO 104, werkgelegenheidsplan voor oudere werknemers, het oprichten van interimkantoren voor oudere werknemer brengen volgens mij niet voldoende waardevolle oplossingen.
Daar komen nog bijkomend de praktische problemen bij zoals het afsluiten van verzekeringen, wil je nog een inkomensgarantie verzekering afsluiten … bad luck, je bent te oud, je hebt te veel risico en … de verzekering is schandalig duur. Je kan dus maar beter stoppen met werken.
Een oudere werknemer past in de beleving van de recruiters niet in het beeld van actieve werknemer.

Volgens mij wordt het tijd dat werkgevers, uitzendorganisaties, overheid, recruiters en detacheerders hun opvattingen over de oudere werknemer gaan bijstellen.
Ik wil met een positieve noot eindigen. Als oudere werknemer kan je veel bijdragen aan de maatschappij, kan je het verschil maken door je kennis, wijsheid en ervaring. En als het moet, dan moet je het heft in eigen handen nemen. Laat je zien, laat je horen en spreek erover. Bezorg ons je verhaal !